वृक्षराज, ह्या वसुंधरेने भव्य पोसिले तुवा 
उंचीचा उच्चांक घडवितो का रे तू इक नवा? ||

परि हे नच आवडे क्षुद्र ह्या वृत्तीच्या मानवा 
म्हणे मनी लाकुड अति सुंदर कापुनी टाकावा ||

चढे वरवरी पडे कसा जणु किडा सरपटावा
अंती मग उद्देशां माणुस सफल मात्र व्हावा ||

मधुसूदन थत्ते
०१-०५-२०१२

वाटे मज बोलावि काल हा सातवाहनाचा
कालांतर करुनी निर्णय केला लगेच जाण्याचा ||

पद्मपाणि की वज्रपाणि तू देव तरि कुणाचा ?
हे चित्र नव्हे निश्चीत असा हा तूच असशी साचा ||

बौद्ध काळ तो असे कलांच्या उदंड समृद्धीचा
सांगा कुणितरि मार्ग मला त्या काळीं जाण्याचा ||

(dedicated to immortal paintings of Ajintha)

मधुसूदन थत्ते
०२-०२-२०१२

घेते मी ताई तुझ्या मनीचा ठाव
कवितेत तुझ्या हे कसे ग सुंदर भाव ||

वाटते भाव-विश्वात एकरुप व्हावं
कल्पनात तुजसे समरस होऊन जावं ||

शब्द-ब्रह्माही संभ्रमात टाकावं
ह्या कोमल मृदू कवितेला तूच लिहावं
कोमल तुज पाहुनि काव्यचि हे लाजावं ||

(Dedicated to sensitive young poets)
मधुसूदन थत्ते
०१-०५-२०१२

 —

जपमाळ हाति तव बघुनि चकित जन झाले
कोवळे वय असे वैराग्य तुवा का आले? ||

षड्रिपू भाव तुज स्पर्शुन कधी ना गेले?
सात्विक तेजाचे वलयहि दिसु लागले ||

निश्चयि मुद्रा तू ध्येय कठिण योजले
अनुकरण करावे असे वाटु लागले ||


(Dedicated to every countenance having “Satvik” bhava)

Madhusudan Thatte
29-04-2012

 —

सन १९५३. माझी शाळा Robert Money School .
दादर-GranTरोड नित्याचा प्रवास....

८ वी ची वार्षिक परीक्षा...भूमिती (Maths )चा पेपर just सुरु होणार.... 

माझ्या लक्षात आले कंपास box घरीच विसरलो...त्यात सगळेच..पेन-पेन्सिल सुद्धा...

रडवेला झालो..वर्गावर आमच्या उजगरे बाई होत्या...त्याना सांगितले, त्यांनी त्यांचे पेन दिले पण पुढे काय ?

काही सुचेना.डोळे मिटून बसलो इतक्यात बाईंचा डोक्यावर हात फिरला...त्यांच्या हातात माझीच...हो...माझीच कंपास box होती...

"घे आई आली होती तुझी द्यायला...आता शांत मनाने पेपर लिही"

मी चमकून दाराकडे पाहिले...हो आई होती तिथे आणि माझ्याकडे जरा पाहून हसून… गेली की...!!! तिला आत प्रवेश नव्हता...

मन चक्रावले...दादरहून आई आली...!!!! अगदी वेळेवर....देवासारखी...
गळ्यात जडपणा आला...डोळे पाणावले...

असे म्हणायला हवे होते ना....."आई...तू धन्य आहेस...मातृदेवो भव" ..नाही सुचले...लहान होतो ना?

मित्रानो, असे आनंदाश्रू आणि अशा कोवळ्या वयात तुम्हीही कदाचित अनुभवले असतील...कदाचित हे आनंदाश्रू...असा गळा जड होणे नंतरच्या आयुष्यात अनुभवला असेल...

सांगा तुमचे अनुभव...


M. P. Thatte 25-04-2012

स्वप्नात पाहिले तू तुजला ह्या गुलाब शैय्येवरी
सत्यात असे अनुभवास यावे ही इर्षा तव उरी ||

बाबा आई सतत छत्र तुज लाभे आजवरी
ते छत्र नव्हे तर गुलाब शैय्या होती ती का खरी? ||

नित्याचे असते जे त्याची जाण नसे का खरोखरी?
स्वप्न-सत्य सीमारेषा तशि बारीक आहे खरी ||

गुलाब शैय्या, धरित्री शैय्या की ती काटेरी
इथुन पुढे हा मार्गक्रम गे तूची तू ठरवी ||


M. P. Thatte 23-04-2012